Walec samej nawet machiny doskonale się do tego nadaje. Napełnijcie szklaną rurę wilgotnym powietrzem; potem otwórzcie kurek łączący ją z naczyniem pozbawionym powietrza. Powietrze znajdując pustą przestrzeń rozszerza się, oziębia, a w skutek tego gęsty i świetny obłok natychmiast rurę napełnia. Jeżeli doświadczenie wyłącznie tylko dla siebie robicie, możecie widzieć obłok i przy zwykłem dziennym świetle; zresztą wiadomym jest, że ile razy szybko robi się próżnia w zbiorniku pełnym wilgotnego powietrza, podobne zagęszczenie występuje zawsze.

Tymże samym sposobem oprócz wody można zagęszczać i inne także pary, a niektóre z nich dają niezmiernie świetne obłoki z tęczową grą barw, jaką się niekiedy, lubo rzadko, spostrzega w obłokach unoszących się nad Alpami.

Co jest prawdą w nauce przy badaniu na małą skalę dokonanym, to urzeczywistnia się także i w wielkich rozmiarach. Łącząc przy doświadczeniach warunki występujące obszernie w przyrodzie, otrzymujemy w zmniejszonej postaci zjawiska powietrznych obłoków.